Polskie Siły Powietrzne

Należą do jednego z rodzajów Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej. W ich skład wchodzą: Wojska Lotnicze, Wojska Radiotechniczne i Wojska Obrony Przeciwlotniczej.

Polskie Siły Powietrzne

Zobacz także:

Oto gwałciciele z Rimini! Wyciekło nagranie z monitoringu!
Oto gwałciciele z Rimini! Wyciekło nagranie z...
Zobaczył to na obrazie sprzed 100 lat i doznał szoku! Internauci nie mają złudzeń! To dowód na... [FOTO]
Zobaczył to na obrazie sprzed 100 lat i doznał...

 

Polskie Siły Powietrzne przed II wojną światową


Polskie Siły Powietrzne zaczęto tworzyć tuż po zakończeniu I wojny światowej. Opierano się przy ich tworzeniu na pięciu eskadrach lotniczych, które powstały we Francji przy armii generała Hallera i, które po zakończeniu działań wojennych wróciły do kraju. Na wyposażeniu wojsk lotniczych początkowo znajdowały się maszyny, które zostały pozostawione lub zdobyte na armiach zaborców. Stąd też aż do roku 1920 na wyposażeniu Sił Powietrznych znajdowały się zarówno niemieckie, austriackie, włoskie, brytyjskie, jak i francuskie samoloty. Po zakończeniu wojny ze Związkiem Radziecki ten przestarzały sprzęt zaczęto wycofywać. W ich miejsce pojawiły się nowe, zakupione we Francji, samoloty. Od 1933 roku w służbie znalazły się samoloty polskiej produkcji: PZL „Łoś”, PZL 23 „Karaś”, PZL P.11c. Do roku 1939 w Polsce działało 6 pułków lotniczych:
1 Pułk Lotniczy Warszawa;
2 Pułk Lotniczy Kraków;
3 Pułk Lotniczy Poznań;
4 Pułk Lotniczy Toruń;
5 Pułk Lotniczy Lida;
6 Pułk Lotniczy Skiłów.
Szkolenie pilotów odbywało się w Oficerskiej Szkole Lotnictwa z siedzibą w Grudziądzu. W roku 1927 zapadła decyzja o przeniesieniu szkoły do Dęblina, gdzie istnieje do dzisiaj (oczywiście pod zmienioną nazwą. Dzisiaj nosi ona nazwę Wyższa Szkoła Oficerska Sił Powietrznych. Popularnie od lat jest nazywana Szkołą Orląt).

Okres II wojny światowej

Pułki lotnicze zostały zlikwidowane 24 sierpnia 1939. Eskadry zostały przydzielone do poszczególnych brygad i armii. W dniu 1 września Polska dysponowała 745 samolotami wojskowymi. Do oddziałów bojowych trafiło 400 maszyn, pozostałe znalazły się w rezerwie. Większość maszyn (poza PZL „Łoś” była jednak mocno przestarzała. Mimo znacznej przewagi niemieckiej Lufftwaffe polskim myśliwcom z całą pewnością udało się zestrzelić 126 niemieckich maszyn, dalszych 11 zestrzeliło polskie lotnictwo bombowe, kilkadziesiąt artyleria lotnicza. Siły polskie straciły wielu lotników i około 70 procent sprzętu. Ci, którzy przeżyli przedostali się do Rumunii lub Węgier, a stamtąd najpierw do Francji, a później do Wielkiej Brytanii. Wyjątkowo chlubną kartę zapisali w Wielkiej Brytanii biorąc udział w bitwie o Anglię.

Po wojnie

Nie zaprzestano rozwoju polskiego lotnictwa. Na wyposażeniu znajdowały się przede wszystkim samoloty i śmigłowce produkcji radzieckiej lub produkowane w Polsce, ale na licencji radzieckiej. Od 1962 roku istniały równolegle obok siebie Wojska Lotnicze i Wojska Obrony Powietrznej Kraju. Połączono je w roku 1990. W 2006 roku na wyposażeniu wojsk powietrznych znalazły się pierwsze F-16. Od 2009 w służbie są także transportowe C-130 Hercules. Wstępne szkolenie pilotów odbywa się na samolocie szkolno-treningowym PZL „Orlik”.
Od początków swego istnienia polskie lotnictwo przeszło ogromną zmianę. Cywilnego zwierzchnictwo nad Polskimi Siłami Powietrznymi sprawuje Prezydent RP.

Autor artykułu
Artykuł został przygotowany przez surgepolonia.pl

ZAMKNIJ